Τι είναι αυτό που κάνει έναν 23χρονο ομογενή να βρίσκεται στα μπλοκάκια του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ; Είναι το ελληνικό διαβατήριο που αναμένεται να αποκτήσει; Είναι το γεγονός ότι σουτάρει με σχεδόν 40% από το τρίποντο; Ή μήπως βλέπουν στο πρόσωπό του έναν παίκτη που μπορεί τα επόμενα χρόνια να εξελιχθεί σε μία εξαιρετικά χρήσιμη λύση για το ελληνικό μπάσκετ;
Η απάντηση μάλλον βρίσκεται κάπου στη μέση. Γιατί ο Τζον Πουλακίδας δεν είναι ούτε ο επόμενος μεγάλος σταρ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ούτε όμως και μία περίπτωση που αξίζει να προσπεράσουμε επειδή δεν κατάφερε να βρει τη θέση του στο NBA.
Ο 23χρονος ομογενής, που έμεινε ελεύθερος από τους Ντάλας Μάβερικς, αποτελεί μία από τις περιπτώσεις που έχουν ενδιαφέρον για τις ελληνικές ομάδες. Ο Ολυμπιακός τον έχει στα υπόψιν του, ο Παναθηναϊκός επίσης, ενώ και ο ΠΑΟΚ βλέπει με καλό μάτι την περίπτωσή του.
Και κάπου εδώ μπαίνει στην κουβέντα το ελληνικό διαβατήριο. Ο Πουλακίδας δεν το έχει ακόμη στα χέρια του, ωστόσο αναμένεται να το αποκτήσει. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο διαφορετικά μπορεί να αντιμετωπιστεί η περίπτωσή του από τη στιγμή που δεν θα καταλαμβάνει θέση ξένου στις εγχώριες διοργανώσεις.
Το ερώτημα βέβαια δεν είναι μόνο ποιος θα τον αποκτήσει. Το βασικότερο είναι τι ακριβώς μπορεί να προσφέρει.
Τζον Πουλακίδας: Ένα αριστερό χέρι που κάνει τη διαφορά
Να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο Πουλακίδας έχει ύψος 1,98 μ., άνοιγμα χεριών 2,08 μ. και αγωνίζεται στις θέσεις της περιφέρειας. Δεν μιλάμε δηλαδή για έναν κοντό γκαρντ που θα χρειαστεί να κρύψεις στην άμυνα εξαιτίας του μεγέθους του. Τουλάχιστον όχι για αυτόν τον λόγο.
Το μεγαλύτερό του όπλο είναι το σουτ. Και όταν λέμε σουτ, δεν εννοούμε έναν παίκτη που θα περιμένει ακίνητος στη γωνία για να πάρει την μπάλα και να εκτελέσει.
Ο Πουλακίδας ξέρει να κινείται. Ξέρει να διαβάζει τους χώρους, να βγαίνει από τα σκριν, να βρίσκει τη σωστή θέση και κυρίως να σουτάρει χωρίς να χρειάζεται να κρατήσει την μπάλα για αρκετή ώρα στα χέρια του.
Αυτό το τελευταίο κρατήστε το.
Στο σύγχρονο μπάσκετ, όπου οι άμυνες προσαρμόζονται συνεχώς και ο χρόνος για να εκτελέσεις γίνεται ολοένα και μικρότερος, ένας παίκτης με γρήγορο release μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμος.
Ειδικά όταν μιλάμε για έναν αριστερόχειρα σουτέρ που έχει δουλέψει αρκετά τον μηχανισμό του και αισθάνεται άνετα σε καταστάσεις catch-and-shoot.
Δεν χρειάζεται να του σχεδιάσεις δέκα επιθέσεις για να βρει ένα καλό σουτ. Χρειάζεται σωστή κυκλοφορία, συμπαίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν και φυσικά ένα επιθετικό πλάνο που θα εκμεταλλεύεται τα χαρακτηριστικά του.
Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό;
Τα νούμερα στο Yale δείχνουν ξεκάθαρα τι παίκτης είναι
Επειδή πολλές φορές στεκόμαστε σε ένα ποσοστό και ξεχνάμε οτιδήποτε άλλο, αξίζει να δούμε λίγο πιο προσεκτικά τι έκανε ο Πουλακίδας στην τελευταία του χρονιά στο Yale.
Τη σεζόν 2024-25 επιχείρησε συνολικά 389 σουτ εντός παιδιάς. Από αυτά, τα 208 ήταν τρίποντα και τα 181 δίποντα.
Με απλά λόγια, το 53,5% των προσπαθειών του προήλθε πίσω από τη γραμμή των 6,75 μ. του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με τα συγκεκριμένα στατιστικά βέβαια να αφορούν το κολεγιακό πρωτάθλημα και τη δική του γραμμή τριπόντου.
Και το σημαντικότερο; Είχε 83 εύστοχα τρίποντα σε 208 προσπάθειες. Ποσοστό 39,9%.
Δεν το λες και λίγο.
Αναλυτικά οι επιδόσεις του:
| Περιοχή | Εύστοχα/Προσπάθειες | Ποσοστό |
| Τρίποντα | 83/208 | 39,9% |
| Δίποντα | 90/181 | 49,7% |
| Κοντά στο καλάθι | 12/18 | 66,7% |
| Ζωγραφιστό (επιμέρους ζώνη) | 17/40 | 42,5% |
| Μεσαία απόσταση (ζώνη διαγράμματος) | 67/182 | 36,8% |
Το πρώτο πράγμα που μου κάνει εντύπωση δεν είναι απαραίτητα το 39,9%. Είναι ότι περισσότερες από τις μισές προσπάθειές του είναι τρίποντα.
Αυτό δείχνει έναν αθλητή που ξέρει τι μπορεί να κάνει καλά και δεν προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως κάτι διαφορετικό.
Δεν θα πάρει την μπάλα για να αρχίσει να παίζει απομονώσεις. Δεν θα προσπαθήσει να γίνει ο βασικός δημιουργός μίας ομάδας. Θα κινηθεί, θα βγει από ένα σκριν και θα ψάξει την ευκαιρία να εκτελέσει.
Και αυτό, όταν το κάνεις καλά, μπορεί να σου εξασφαλίσει μία πολύ σημαντική θέση σε ένα ρόστερ.
Ωραίο το σουτ, αλλά υπάρχουν και προβλήματα
Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί αν ο Πουλακίδας ήταν ένας εξαιρετικός σουτέρ, με τρομερή έκρηξη, φοβερή άμυνα και δυνατότητα να δημιουργεί συνεχώς για τους συμπαίκτες του, μάλλον δεν θα συζητούσαμε σήμερα για το αν θα έρθει στην Ελλάδα.
Θα είχε ήδη βρει τον δρόμο του στο NBA.
Το πρώτο ζήτημα που εντοπίζω στο παιχνίδι του είναι η αθλητικότητα. Ο Πουλακίδας δεν διαθέτει εκείνο το εκρηκτικό πρώτο βήμα που θα του επιτρέψει να περάσει με ευκολία τον προσωπικό του αντίπαλο.
Μπορεί να διαβάσει ένα closeout, να χρησιμοποιήσει σωστά τα πόδια του και να εκμεταλλευτεί την υπερβολική πίεση του αμυντικού. Άλλο όμως αυτό και άλλο να δημιουργεί σταθερά ρήγματα με την ντρίμπλα του.
Ειδικά στην Ευρωλίγκα, όπου θα βρει απέναντί του περιφερειακούς με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα, το συγκεκριμένο πρόβλημα μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονο.
Το δεύτερο ζήτημα είναι η άμυνα.
Και εδώ θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο αυστηροί.
Το ύψος και το άνοιγμα χεριών είναι καλά στοιχεία. Δεν σε κάνουν όμως αυτομάτως καλό αμυντικό. Ο Πουλακίδας αντιμετωπίζει δυσκολίες όταν πρέπει να ακολουθήσει αντιπάλους μέσα από σκριν, ενώ χρειάζεται να βάλει περισσότερη δύναμη στο κορμί του.
Δεν γίνεται να παίζεις σε υψηλό επίπεδο και να αποτελείς συνεχώς τον αδύναμο κρίκο που θα προσπαθήσει να σημαδέψει η αντίπαλη επίθεση.
Ειδικά όταν το παιχνίδι κρίνεται στις λεπτομέρειες.
Υπάρχει επίσης το θέμα του ριμπάουντ, όπου παρά τα σωματικά του προσόντα δεν έχει την αποτελεσματικότητα που θα περίμενε κανείς, αλλά και της δημιουργίας.
Ο Πουλακίδας δεν είναι playmaker. Δεν είναι ο παίκτης που θα οργανώσει την επίθεση, θα διαβάσει όλες τις αμυντικές περιστροφές και θα μοιράσει την μπάλα με συνέπεια.
Είναι περισσότερο εκτελεστής.
Και δεν είναι κακό αυτό. Αρκεί να γνωρίζεις τι αγοράζεις.
Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ: Πού θα μπορούσε να ταιριάξει;
Πάμε τώρα στο ζουμί της υπόθεσης.
Γιατί να ενδιαφέρεται ο Ολυμπιακός για έναν παίκτη με αυτά τα χαρακτηριστικά;
Αρχικά γιατί ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια ότι του αρέσουν οι παίκτες που μπορούν να λειτουργήσουν μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύστημα. Αθλητές που δεν χρειάζονται απαραίτητα την μπάλα στα χέρια τους, που μπορούν να κινηθούν χωρίς αυτήν και να εκμεταλλευτούν τη δημιουργία των συμπαικτών τους.
Ο Πουλακίδας, τουλάχιστον επιθετικά, διαθέτει στοιχεία που ταιριάζουν στη συγκεκριμένη φιλοσοφία.
Φανταστείτε τον να βγαίνει από ένα σκριν, να υποδέχεται την μπάλα και να εκτελεί αμέσως. Ή να βρίσκεται στην αδύνατη πλευρά και να περιμένει την πάσα μετά από μία καλή κυκλοφορία.
Το θέμα είναι τι θα γίνει στην άλλη πλευρά του παρκέ.
Γιατί ο Μπαρτζώκας μπορεί να ανεχτεί ένα χαμένο σουτ. Δύσκολα όμως θα ανεχτεί την έλλειψη συνέπειας στην άμυνα.
Στον Παναθηναϊκό, από την άλλη, το επιθετικό ταλέντο των δημιουργικών του γκαρντ θα μπορούσε να προσφέρει στον Πουλακίδα αρκετές ευκαιρίες για ελεύθερα σουτ.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Όταν διαθέτεις περιφερειακούς που μπορούν να τραβήξουν πάνω τους την αντίπαλη άμυνα, ένας καλός σουτέρ αποκτά αυτομάτως μεγαλύτερη αξία.
Το ζητούμενο βέβαια είναι ο ρόλος που θα μπορούσε να έχει σε ένα γεμάτο ρόστερ και κυρίως πόσο χρόνο συμμετοχής θα έβρισκε για να δουλέψει τις αδυναμίες του.
Και υπάρχει φυσικά και ο ΠΑΟΚ.
Μία ομάδα στην οποία ο Πουλακίδας ενδεχομένως θα μπορούσε να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο και περισσότερες ευκαιρίες για να δείξει τι πραγματικά μπορεί να κάνει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Γιατί καλό είναι να πας σε μία ομάδα με μεγάλες φιλοδοξίες, ακόμη καλύτερο όμως είναι να βρίσκεσαι στο παρκέ και να εξελίσσεσαι.
Ειδικά στα 23 σου χρόνια.
Το ελληνικό διαβατήριο μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα
Εδώ βρίσκεται και μία σημαντική παράμετρος της υπόθεσης.
Ο Πουλακίδας δεν διαθέτει ακόμη ελληνικό διαβατήριο, αλλά η προοπτική να το αποκτήσει αλλάζει την κουβέντα γύρω από το όνομά του.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να αναζητάς έναν ξένο περιφερειακό που θα πρέπει να σου προσφέρει άμεσα συγκεκριμένα πράγματα και άλλο να μπορείς να εντάξεις στο ρόστερ σου έναν 23χρονο Έλληνα ομογενή με τέτοιο σουτ και περιθώρια εξέλιξης.
Οι ελληνικές ομάδες γνωρίζουν πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι να διαθέτουν ποιοτικούς γηγενείς παίκτες στο ρόστερ τους.
Βέβαια, να ξεκαθαρίσουμε και κάτι. Το διαβατήριο από μόνο του δεν βάζει καλάθια, δεν παίζει άμυνα και δεν σε κάνει παίκτη Ευρωλίγκας.
Μπορεί όμως να σου ανοίξει μία πόρτα.
Το αν θα καταφέρεις να παραμείνεις μέσα σε αυτήν εξαρτάται αποκλειστικά από όσα θα δείξεις στο παρκέ.
Ο Πουλακίδας δεν είναι έτοιμος παίκτης Ευρωλίγκας. Μπορεί όμως να γίνει;
Αυτή είναι η ουσία της υπόθεσης για μένα.
Δεν βλέπω στον Πουλακίδα έναν παίκτη που θα έρθει αύριο στον Ολυμπιακό ή στον Παναθηναϊκό και θα αλλάξει τις ισορροπίες. Ούτε κάποιον που θα πάρει την μπάλα και θα λύσει τα επιθετικά προβλήματα μίας ομάδας.
Βλέπω όμως έναν αθλητή με ένα πολύ συγκεκριμένο και σημαντικό προσόν.
Το σουτ.
Και μάλιστα ένα σουτ που δεν βασίζεται αποκλειστικά σε στατικές καταστάσεις, αλλά συνδυάζεται με κίνηση, σωστό timing και γρήγορη εκτέλεση.
Αυτό δεν είναι λίγο.
Το θέμα είναι αν μπορεί να προσθέσει και τα υπόλοιπα στο παιχνίδι του. Να δυναμώσει, να γίνει καλύτερος αμυντικός, να μάθει να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα τις επαφές και να αποκτήσει μεγαλύτερη συνέπεια στις αποφάσεις του.
Δεν χρειάζεται να γίνει ξαφνικά ένας εξαιρετικός δημιουργός. Ούτε να μεταμορφωθεί σε κάποιον αθλητή που θα περνά όποιον βρίσκει μπροστά του.
Χρειάζεται να γίνει καλύτερος στα πράγματα που σήμερα τον περιορίζουν.
Και φυσικά να βρεθεί στο κατάλληλο περιβάλλον.
Γιατί έχουμε δει ουκ ολίγους παίκτες με ταλέντο να χάνονται επειδή πήγαν σε ομάδες που δεν μπορούσαν να τους αξιοποιήσουν. Όπως έχουμε δει και αθλητές με συγκεκριμένες αδυναμίες να εξελίσσονται σε εξαιρετικά χρήσιμα εργαλεία στα χέρια των προπονητών τους.
Ο Πουλακίδας έχει μπροστά του μία σημαντική ευκαιρία. Το ενδιαφέρον των ελληνικών ομάδων υπάρχει, το ελληνικό διαβατήριο αναμένεται και το σουτ του αποτελεί ήδη ένα πολύ καλό διαβατήριο για το επόμενο βήμα της καριέρας του.
Το ερώτημα είναι ποιος θα αποφασίσει να επενδύσει πάνω του και κυρίως αν θα του δώσει τον χρόνο που χρειάζεται.
Γιατί στα 23 σου χρόνια δεν έχει σημασία μόνο πού θα υπογράψεις.
Έχει σημασία και τι παίκτης θα είσαι στα 26 σου.
Και στην περίπτωση του Τζον Πουλακίδα, αυτό έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από οτιδήποτε άλλο.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
