Ξεκινάει το Ολυμπιακός – Αρμάνι και το βλέπουμε με βαριά καρδιά.
Πριν από μερικές ώρες είχαμε διαβάσει την παρακάτω ενημέρωση από το Γραφείο Τύπου του Ολυμπιακού:
«Ο Jean Montero υποβλήθηκε σήμερα σε επέμβαση συρραφής του έξω μηνίσκου στο γόνατο του αριστερού του ποδιού. Θα μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα έξι μηνών».
Κρύος ιδρώτας… Απόγνωση… Απευθείας άρνηση και, εννοείται, σιχτίρισμα.
Τι τραβάει, ρε γαμώτο, αυτή η ομάδα τόσα χρόνια; Αλήθεια τώρα!
Ματσιγιάουσκας, Βασιλόπουλος, Χάκετ, Γιανγκ, Έβανς, Μοντέρο…
Πιστεύω ότι η λέξη «κατάρα» αντιπροσωπεύει απόλυτα όσα έχει περάσει όλα αυτά τα χρόνια ο Ολυμπιακός με τους τραυματισμούς. Και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν κι άλλα ονόματα που αυτή τη στιγμή ξεχνάω.
Πριν πάω στο ματς με την Αρμάνι, λοιπόν, ήθελα να σταθώ στον Δομινικανό, ο οποίος μέχρι πρότινος ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες της EuroLeague και εκ των υποψηφίων για το βραβείο του MVP.
Δεν θα κρίνω το ιατρικό τιμ. Στην τελική, δεν έχω την ειδικότητα για να το κάνω. Να τα βάλω με την τύχη; Αλήθεια, δεν ξέρω πού να ρίξω την ευθύνη.
Το μόνο που μπορούμε πλέον να κάνουμε είναι να σταθούμε δίπλα στο παλικάρι και να το στηρίξουμε με όλη μας τη θετική ενέργεια. Γιατί μας έχει ανάγκη.
Σοβαρός τραυματισμός, με ιδιαίτερα απαιτητική αποκατάσταση και μεγάλο διάστημα μακριά από τα παρκέ. Μακάρι να επιστρέψει πιο δυνατός από ποτέ.
Welcome back, Κόντι!
Στον αντίποδα, όμως, υπάρχει και το… χαμόγελο.
Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, καλώς μας ήρθες και πάλι στο Λιμάνι!
Από τη στιγμή του τραυματισμού του Μοντέρο, ο πρώην παίκτης του Ερυθρού Αστέρα είναι μεταμορφωμένος.
Νιώθει σημαντικός, παίρνει ευθύνες, δημιουργεί και εκτελεί. Δείχνει πως το απολαμβάνει και ηγείται των προσπαθειών της περιφέρειας του Ολυμπιακού.
Με τον Φουρνιέ και τον Ντόρσεϊ εκτός, την ώρα που ο Τζόσεφ ακροβατεί ανάμεσα στο κακό και το μέτριο, ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ μάς συστήθηκε εκ νέου και βροντοφώναξε «παρών» στον Γιώργο Μπαρτζώκα.
24 πόντοι, 4 ασίστ, πίεση στην μπάλα και νοοτροπία νικητή την κατάλληλη στιγμή.
Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο εκμεταλλεύεται τους ψηλούς που έχει κάθε φορά στην πεντάδα του. Ξέρει πού να δώσει την μπάλα στον Χολ, πού στον Μιλουτίνοφ και πού στον Τζόουνς.
Δεν παίζει απλώς καλύτερα. Διαβάζει καλύτερα το παιχνίδι, καταλαβαίνει τι χρειάζεται η ομάδα και προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της κάθε στιγμής.
Δεν μασάει από απουσίες και προβλήματα
Ο Ολυμπιακός, με τόσες απουσίες, έκλεισε με 2/2 τη διαβολοβδομάδα, απέναντι σε Μπεσίκτας (η οποία νίκησε στην Μπολόνια) και Αρμάνι Μιλάνο.
Δεν μάσησε από τα προβλήματα, έδειξε αυταπάρνηση και μας υπενθύμισε πως, ως πρωταθλητής Ευρώπης, δεν ψάχνει για δικαιολογίες.
Παίζει μπάσκετ στα κόκκινα. Και όπου βγει!
Ποιος να τους πει τι; Ποιος να τους κρίνει και να ισχυριστεί ότι δεν πάλεψαν;
Να επιστρέψουν, λοιπόν, ο Φουρνιέ και ο Μιλουτίνοφ, να μπει στην εξίσωση και ο Κόντσαρ και, κυρίως, να βρεθεί χρόνος για ανάσες. Γιατί η κόπωση έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο.
Και εδώ θέλω να σταθώ λίγο.
Στην Α1 περιμένω πώς και πώς να δω όσους Έλληνες υπάρχουν στον πάγκο. Αλήθεια, δεν θέλω να δω Σάσα, Κόντι και Γουόρντ. Και στην τελική, δεν με νοιάζει αν ο Ολυμπιακός χάσει κάποιο παιχνίδι.
Να μπει ο Κόντσαρ στη θέση του Μοντέρο και να πάρουν χρόνο τα παιδιά.
Με Πλώτα, Όμηρο, Καραγιαννίδη και Μπουρνέλε. Ας παίξουν, ας κάνουν λάθη, ας αποκτήσουν εμπειρίες. Δεν γίνεται να μιλάμε διαρκώς για το μέλλον και να μην τους δίνουμε ευκαιρίες όταν παρουσιάζεται η δυνατότητα.
Αυτή τη στιγμή προέχει να πάρει ανάσες η ομάδα. Και ας κοστίσει αυτό μία ή δύο νίκες στο ελληνικό πρωτάθλημα.
ΥΓ1. Ένας κύκλος έκλεισε, ένας άλλος θα ανοίξει…
Επειδή έχετε αρχίσει και με ρωτάτε σε προσωπικό επίπεδο, για μένα έκλεισε ένας πανέμορφος επαγγελματικός κύκλος στην καριέρα μου.
Μετά από σχεδόν έξι χρόνια, δεν ανήκω πλέον στο τμήμα Marketing της Betsson και βρίσκομαι κι εγώ σε αναζήτηση της επόμενης επαγγελματικής μου πρόκλησης.
Αυτή τη στιγμή δεν έχω στο μυαλό μου την επιστροφή σε κάποια αθλητική ιστοσελίδα. Έφτιαξα το Basketmind για να περνάει η ώρα μου και να βγάζω το άχτι μου.
Ως εκεί. Λογικά…
ΥΓ2. Μεταγραφή και… Πέρεζ
Θεωρώ δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός θα κινηθεί για τουλάχιστον μία μεταγραφή.
Και κάτι μου λέει πως θα ψαχτεί με την περίπτωση του Πέρεζ της Τζιρόνα, για τον οποίο γνωρίζω ότι ήδη υπάρχει ενδιαφέρον από ομάδες της EuroLeague.
Προέχει, πάντως, η απόκτηση ενός χειριστή.
ΥΓ3. Για τον Τάιλερ…
Για Τάιλερ μη ρωτάτε τσάμπα.
Δεν δίνω πιθανότητες να φορέσει ξανά τα ερυθρόλευκα. Πόσα κανονάκια να έχει, στην τελική; Σαν να τα έχει κάψει όλα εδώ και καιρό.
Πάντως ο Γιώργος Μπαρτζώκας είπε ότι τον περιμένει όπως και ο Χρήστος Μπαφές. Μακάρι να κάνω λάθος γιατί τον έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ παραμονεύει.
ΥΓ4. Ο Άλεκ Πίτερς και το Μιλάνο
Ο Άλεκ Πίτερς αποφάσισε να πάει στο Μιλάνο και καλά έκανε.
Όμως, θεωρώ ότι στη συγκεκριμένη ομάδα δεν ταιριάζει και δεν νομίζω ότι θα μακροημερεύσει.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
