Καλώς σας βρήκα, φίλες και φίλοι του Basketmind.gr!
Αφού πρώτα ευχαριστήσω τους συντελεστές της ιστοσελίδας για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό μου και την ευκαιρία να εκφραστώ ξανά, έπειτα από αρκετό καιρό, μέσα από τον γραπτό λόγο, θέλω να πιστεύω πως μαζί θα δημιουργήσουμε μία ακόμη ισχυρή κοινότητα, με κοινή συνισταμένη την αγάπη μας για το μπάσκετ.
Και επειδή οι πολλές συστάσεις δεν ταιριάζουν ιδιαίτερα στον χαρακτήρα αυτής της στήλης, ας περάσουμε κατευθείαν στο παρκέ. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός ταξίδεψε για την ανατολική ακτή της Ισπανίας, έχοντας μπροστά του δύο αναμετρήσεις που ενδέχεται να μας πουν αρκετά για την ομάδα που επιχειρεί να δημιουργήσει φέτος ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Ο πρωταθλητής Ευρώπης έχει ξεκινήσει τη φετινή σεζόν απαλλαγμένος από τα «πρέπει» των προηγούμενων ετών και την πίεση των χαμένων Final Four. Ωστόσο, οι απαιτήσεις που απορρέουν από το μέγεθος του συλλόγου, τις προσδοκίες των φιλάθλων του, αλλά και τη φιλοσοφία της διοίκησης και του προπονητή του, παραμένουν αμετάβλητες. Ο στόχος εξακολουθεί να είναι ένας: η κορυφή.
Το κρεσέντο του Εβάν Φουρνιέ στο Final Four του T-CENTER και στους τελικούς της GBL τον περασμένο Ιούνιο, σε συνδυασμό με τη σπουδαία μεταγραφική κίνηση του Ζαν Μοντέρο, ενός από τα ανερχόμενα αστέρια της περσινής EuroLeague, αλλά και την προσθήκη του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, θα περίμενε κανείς πως θα εξασφάλιζαν ένα ήσυχο και ευτυχές καλοκαίρι στους φίλους των «ερυθρολεύκων».
Αντ’ αυτού, για περίπου δύο μήνες, σχεδόν τα πάντα περιστρέφονταν γύρω από το γαϊτανάκι της υπόθεσης του Τόμας Γουόκαπ, ο οποίος τελικά έγινε κάτοικος Ντουμπάι. Μια αποχώρηση που, μαζί με εκείνες των Σακίλ ΜακΚίσικ, Άλεκ Πίτερς και Γιαννούλη Λαρεντζάκη, σηματοδότησε το κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου επιτυχιών και προσφοράς στον σύλλογο.
Κάπως έτσι λοιπόν, πέρα από τις πολλές και ουσιαστικές αλλαγές σε ένα ρόστερ που είχε χτίσει τις σταθερές του μέσα στην προηγούμενη πενταετία, ο Ολυμπιακός κλήθηκε να ξεκινήσει τη νέα χρονιά μακριά από τη φυσική του έδρα και με ένα σωρό απαιτητικά ταξίδια από το πρώτο κιόλας τζάμπολ.
Μέσα σε έναν μήνα, οι «ερυθρόλευκοι» περιπλανήθηκαν από το Ηράκλειο και τη Λευκωσία, όπου έδωσαν τα πρώτα σημαντικά φιλικά τεστ, μέχρι το Άμπου Ντάμπι για το EuroLeague Super Cup κα στη συνέχεια, κατά σειρά σε Βιτόρια, Κάουνας και Μπολόνια. Μεσολάβησε φυσικά και το ελληνικό Super Cup, που μπορεί να μην είχε Παναθηναϊκό στον τελικό, είχε όμως έναν φιλόδοξο ΠΑΟΚ, ο οποίος φρόντισε να υπενθυμίσει από νωρίς πως τίποτα δεν είναι πλέον δεδομένο στις εγχώριες διοργανώσεις.
Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πρόγραμμα, οι προπονήσεις περιορίστηκαν δραματικά, η ένταση στην άμυνα δεν βρισκόταν στα επιθυμητά επίπεδα και οι πρώτες σκιές για την ανασταλτική λειτουργία της ομάδας άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Με το «φάντασμα» του Τόμας Γουόκαπ να πλανάται πάνω από κάθε γήπεδο στο οποίο αγωνίζονταν οι πρωταθλητές Ευρώπης.
Χρειάστηκαν μόλις τρεις κανονικές προπονήσεις για να παρουσιάσει ο Ολυμπιακός μια αισθητά βελτιωμένη εικόνα απέναντι στην Αναντολού Εφές, η οποία όμως εξακολουθεί να αναζητά τα πατήματά της μετά το σοκ του σοβαρού τραυματισμού του Μάικ Τζέιμς. Το δείγμα ασφαλώς δεν αρκεί για οριστικά συμπεράσματα, ήταν όμως ενθαρρυντικό. Κυρίως γιατί για πρώτη φορά η αμυντική λειτουργία παρουσίασε μεγαλύτερη συνοχή, με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να αποτελεί σημαντικό κομμάτι της εξίσωσης και τον Ταϊρίκ Τζόουνς να θυμίζει κάτι από την περσινή του εκκίνηση.
Πλέον, το βλέμμα στρέφεται στην ανατολική ακτή της Ισπανίας. Εκεί όπου οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να δώσουν δύο απαιτητικές αναμετρήσεις μέσα σε διάστημα περίπου 72 ωρών, δοκιμάζοντας την αμυντική τους βελτίωση, τη χημεία τους ως σύνολο και πάνω απ’ όλα, τον χαρακτήρα που έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν.
Από τη μία, η περσινή έκπληξη της διοργάνωσης, Βαλένθια, που παρά τις αποχωρήσεις των Πέδρο Μαρτίνεθ, Ζαν Μοντέρο, Μπράνκου Μπάντιο και Μπράξτον Κι φιγουράρει ξανά στις πρώτες θέσεις με το εντυπωσιακό 4-0. Από την άλλη η πάντα επικίνδυνη Μπαρτσελόνα στο Παλάου Μπλαουγκράνα, με ένα ρόστερ γεμάτο στοιχήματα, αλλά και ταλέντο που δεν ξέρει κανείς αν θα καταφέρει να αξιοποιηθεί μέσα στην σεζόν.
Η αναμέτρηση στη Roig Arena θα αποτελέσει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αγωνιστικά τεστ για τον Ολυμπιακό. Κυρίως γιατί απέναντί του θα βρει μια ομάδα που όχι μόνο διατήρησε τη φιλοσοφία του γρήγορου μπάσκετ, αλλά στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν δείχνει αποφασισμένη να την εξελίξει ακόμη περισσότερο.
Η περσινή Βαλένθια, που έφτασε μέχρι το Final Four του T-CENTER, είχε εντυπωσιάσει με το υψηλό της τέμπο, τις περίπου 75 κατοχές και τους 90,4 πόντους ανά παιχνίδι. Ένα σύνολο που έμοιαζε πολλές φορές πυραυλοκίνητο, επιδιώκοντας να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να επιβάλει τον δικό του ρυθμό.
Κι όμως, το πρώτο μικρό δείγμα της φετινής σεζόν δείχνει πως υπάρχει περιθώριο ακόμη μεγαλύτερης ταχύτητας. Στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές της EuroLeague, οι Ισπανοί έχουν ανεβάσει τον μέσο όρο τους στις περίπου 80 κατοχές, σκοράροντας 101,3 πόντους ανά αναμέτρηση. Μιλάμε δηλαδή για σχεδόν έξι επιπλέον κατοχές και έντεκα περισσότερους πόντους σε σχέση με την περσινή χρονιά!
Προφανώς, τέσσερις αγώνες δεν αποτελούν ασφαλές δείγμα για να καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα. Αρκούν όμως για να αναδείξουν μια ξεκάθαρη τάση. Η Βαλένθια όχι μόνο δεν έχει εγκαταλείψει τις βασικές αρχές που την οδήγησαν στην περσινή υπέρβαση, αλλά δείχνει ακόμη μεγαλύτερη διάθεση να ανεβάσει τον αριθμό των επιθέσεών της. Η παρουσία του Τι Τζέι Σορτς, με την ταχύτητα, τη δημιουργία και την ικανότητά του να πιέζει διαρκώς την αντίπαλη άμυνα, υπηρετεί ιδανικά αυτή τη λογική.
Κάπως έτσι, το παιχνίδι αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Απέναντι σε έναν αντίπαλο που επιδιώκει να μετατρέψει κάθε κατοχή σε ευκαιρία για γρήγορη εκτέλεση, ο Ολυμπιακός καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό χωρίς να απαρνηθεί τις δικές του επιθετικές αρετές. Να επιστρέψει γρήγορα στην άμυνα, να περιορίσει τις εύκολες κατοχές και να υποχρεώσει τους Ισπανούς να λειτουργήσουν περισσότερο στο παιχνίδι των πέντε εναντίον πέντε.
Γιατί το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι να ακολουθήσει ο Ολυμπιακός τη Βαλένθια σε έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου, αλλά να μπορέσει να αποφασίσει ο ίδιος πότε θα τρέξει και πότε θα επιβραδύνει.
Προφανώς για τον Ολυμπιακό δεν κρίνεται τίποτα οριστικό στα μέσα Οκτωβρίου. Ως γνήσια ομάδα του Μπαρτζώκα, χρειάζεται χρόνο για να παρουσιάσει στο παρκέ όλα όσα έχει στο μυαλό του ο προπονητής της. Άλλωστε, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος, η ομάδα του βρίσκεται ακόμη πολύ μακριά από το ταβάνι της. Και καλώς εχόντων των πραγμάτων, μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εκδοχή της θα αρχίσουμε να βλέπουμε κοντά στον Ιανουάριο.
Μέχρι τότε, όμως, η πρόοδος πρέπει να αποτυπώνεται σταδιακά στο παρκέ. Και τι καλύτερο από δύο απαιτητικά τεστ απέναντι σε ισπανικές ομάδες που μπορούν να τιμωρήσουν κάθε αμυντική αδράνεια, κάθε χαμένη περιστροφή και κάθε κακή απόφαση στον έλεγχο του ρυθμού;
Η περιπλάνηση στο μεσογειακό τόξο μπορεί να μη διαμορφώσει από τώρα τις ισορροπίες της φετινής EuroLeague. Θα αποτελέσει, ωστόσο, έναν ουσιαστικό δείκτη για το πόσο έτοιμος είναι ο Ολυμπιακός να αλλάξει συνήθειες, να προσαρμοστεί στις νέες του συνθήκες και να χτίσει μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού του.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας συνεχίζει να αναζητά τις κατάλληλες ισορροπίες. Και όταν τις βρει, τότε θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πού πραγματικά μπορεί να φτάσει αυτό το ρόστερ.Γιατί το ζητούμενο του Οκτωβρίου δεν είναι να φτάσει ο Ολυμπιακός στο ταβάνι του. Είναι να δείξει ότι γνωρίζει τον δρόμο που οδηγεί σε αυτό.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
