Ο Ολυμπιακός προχώρησε το καλοκαίρι σε μία μεταγραφή που, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν προκάλεσε και τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό στις τάξεις των φιλάθλων του. Λογικό, θα πει κανείς, καθότι ο Εμπάι Εντζάι δεν ήταν από τα ονόματα που θα έκαναν τον κόσμο να τρέξει να αγοράσει διαρκείας, ούτε φυσικά κάποιος παίκτης με τεράστια παράσημα από την Ευρωλίγκα.
Μην παρεξηγηθούμε από τις πρώτες γραμμές του κειμένου. Δεν λέμε ότι ο Εντζάι είναι κάποιος τυχαίος που βρέθηκε από το πουθενά στον Πειραιά. Απλά, όταν μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός αποφασίζει να αλλάξει έναν από τους πιο αξιόπιστους σουτέρ της με έναν αθλητή που δεν έχει το μακρινό σουτ στο ρεπερτόριό του, είναι λογικό να δημιουργούνται απορίες.
Ειδικά όταν ο παίκτης που αποχώρησε είναι ο Άλεκ Πίτερς, ο οποίος είχε μάθει τους φίλους των Ερυθρόλευκων να θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι ένα ελεύθερο σουτ από τη γωνία θα καταλήξει στο καλάθι.
Μόνο που εδώ υπάρχει μία σημαντική λεπτομέρεια. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν ήθελε να αντικαταστήσει τον Πίτερς με έναν παίκτη που θα κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ήθελε κάτι διαφορετικό και, όπως φαίνεται από τις πρώτες αγωνιστικές, είχε αρκετά συγκεκριμένο πλάνο στο μυαλό του.
Γιατί, κακά τα ψέματα, το μπάσκετ δεν είναι μόνο τα τρίποντα, οι πόντοι και οι ασίστ. Υπάρχουν και δουλειές που πρέπει να γίνουν στο παρκέ, χωρίς απαραίτητα να αποθεωθεί αυτός που τις κάνει.
Και ο Εντζάι μοιάζει να είναι ένας από τους παίκτες που δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα με αυτό.
Ο ΕΝΤΖΑΪ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ας ξεκινήσουμε από το επιθετικό κομμάτι, γιατί εκεί θεωρούμε ότι υπάρχει μία ενδιαφέρουσα παρεξήγηση σχετικά με όσα μπορεί να προσφέρει ο Εντζάι.
Το γεγονός ότι δεν είναι καλός σουτέρ από την περιφέρεια δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αποτελεί και πρόβλημα στην επίθεση. Τουλάχιστον όχι σε όλες τις περιπτώσεις.
Ο Ολυμπιακός διαθέτει παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν καταστάσεις για τους συμπαίκτες τους. Αυτό που χρειάζονται, λοιπόν, είναι και κάποιον που θα εκμεταλλευτεί αυτές τις καταστάσεις, χωρίς να ζητάει την μπάλα για να κάνει πέντε ντρίμπλες και να αποφασίσει τι θα συμβεί.
Ο Εντζάι έχει την ταχύτητα και κυρίως την αντίληψη να κινηθεί την κατάλληλη στιγμή προς το καλάθι. Να βρεθεί πίσω από την άμυνα, να πάρει την πάσα και να τελειώσει τη φάση, πολλές φορές πριν προλάβει ο αντίπαλος να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη.
Είναι κάτι τρομερά εντυπωσιακό; Όχι απαραίτητα. Είναι όμως χρήσιμο; Και με το παραπάνω.
Πιο συγκεκριμένα, όταν ο αντίπαλος ψηλός αναγκάζεται να δώσει βοήθεια στον χειριστή της μπάλας, ο Εντζάι έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τον χώρο που δημιουργείται κοντά στη στεφάνη. Αντί να περιμένει έξω από τα 6,75 μέτρα, κόβει προς το καλάθι και προσφέρει μία επιπλέον επιλογή.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στην εμφάνιση απέναντι στη Βίρτους Μπολόνια.
Οι 23 πόντοι με 10/11 δίποντα και τα 7 ριμπάουντ προφανώς και αποτελούν μία εξαιρετική επίδοση. Μην περιμένει, όμως, κανείς ότι ο Εντζάι θα σκοράρει κάθε εβδομάδα με τέτοια συχνότητα.
Το σημαντικότερο είναι πως ο Ολυμπιακός βρήκε έναν τρόπο να πάρει 23 πόντους από έναν παίκτη που δεν χρειάζεται να αποτελεί την πρώτη ή τη δεύτερη επιλογή της επίθεσής του.
Και αυτό είναι κάτι που ο Μπαρτζώκας μπορεί να εκμεταλλευτεί στη συνέχεια της χρονιάς.
ΤΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ
Πάμε τώρα σε αυτό που θεωρούμε πως αποτελεί και τον σημαντικότερο λόγο της απόκτησής του.
Ο Εντζάι είναι ένας αθλητής με γρήγορα πόδια, μεγάλα άκρα και τη δυνατότητα να μαρκάρει διαφορετικού τύπου αντιπάλους. Κάτι που, ειδικά στο σύγχρονο μπάσκετ, δεν είναι καθόλου αμελητέο.
Σκεφτείτε μία επίθεση στην οποία ο αντίπαλος γκαρντ καλεί τον ψηλό του για σκριν. Ο Εντζάι μπορεί να αλλάξει στο μαρκάρισμα, να μείνει μπροστά από τον κοντύτερο παίκτη και να τον αναγκάσει να πάρει μία διαφορετική απόφαση από αυτή που είχε αρχικά στο μυαλό του.
Θα γράψει κάτι η στατιστική για αυτή τη φάση; Πιθανότατα όχι.
Μπορεί, όμως, να έχει χαλάσει ολόκληρη την επίθεση του αντιπάλου και να έχει αναγκάσει την ομάδα του να εκτελέσει υπό πολύ χειρότερες προϋποθέσεις.
Ταυτόχρονα, έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει κοντά στο καλάθι, να ακολουθήσει τις περιστροφές και να καλύψει χώρους όταν κάποιος συμπαίκτης του χάσει τον προσωπικό του αντίπαλο.
Δεν είναι ότι δεν θα κάνει λάθη. Προφανώς και θα κάνει, όπως όλοι οι παίκτες. Αλλά το ζητούμενο είναι να έχεις έναν αθλητή που μπορεί να διορθώσει και λάθη άλλων.
Και εδώ υπάρχει μία λεπτομέρεια που αξίζει να αναφέρουμε.
Όταν ένας προπονητής γνωρίζει ότι ο παίκτης του μπορεί να ανταποκριθεί σε περισσότερα από ένα μαρκαρίσματα, αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία στο πώς θα αντιμετωπίσει την αντίπαλη επίθεση.
Δεν χρειάζεται να προστατεύει συνεχώς έναν αργό ψηλό στις αλλαγές, ούτε να προσαρμόζει ολόκληρη την άμυνά του για να κρύψει συγκεκριμένες αδυναμίες.
Με απλά λόγια, ο Εντζάι μπορεί να κάνει τη ζωή των συμπαικτών του ευκολότερη. Και ας μην πάρει ποτέ τα εύσημα για μία καλή ομαδική άμυνα.
ΤΟ «4», ΤΟ «5» ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ
Μπορεί ένας παίκτης που αποκτήθηκε για τη θέση «4» να δώσει λύσεις και ως σέντερ; Στην περίπτωση του Εντζάι, η απάντηση είναι θετική, με κάποιες απαραίτητες διευκρινίσεις.
Δεν μιλάμε για έναν αθλητή που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει με την ίδια ευκολία όλους τους ψηλούς της Ευρωλίγκας. Υπάρχουν παίκτες με μεγαλύτερο όγκο και δύναμη, οι οποίοι μπορούν να τον δυσκολέψουν σημαντικά κοντά στο καλάθι.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Μπαρτζώκας δεν μπορεί να τον χρησιμοποιήσει για συγκεκριμένα διαστήματα στη θέση «5».
Με τον Εντζάι στο κέντρο της πεντάδας, ο Ολυμπιακός έχει τη δυνατότητα να παίξει πιο γρήγορα, να αλλάζει περισσότερα μαρκαρίσματα και να βγάζει μεγαλύτερη ενέργεια στην άμυνα.
Και εδώ είναι που αρχίζει να αποκτά ενδιαφέρον η συγκεκριμένη μεταγραφή.
Γιατί ο προπονητής των Ερυθρόλευκων δεν πήρε απλά έναν ακόμη πάουερ φόργουορντ. Πήρε έναν παίκτη που του επιτρέπει να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται η ομάδα του, ανάλογα με τις ανάγκες ενός παιχνιδιού.
Θέλει να πιέσει περισσότερο στην περιφέρεια; Μπορεί να τον χρησιμοποιήσει.
Θέλει να ανεβάσει την ταχύτητα και να κυνηγήσει περισσότερες φάσεις στο ανοιχτό γήπεδο; Και πάλι μπορεί να αποτελέσει λύση.
Θέλει, όμως, να παίξει με έναν παραδοσιακό σέντερ και να έχει μεγαλύτερη δύναμη μέσα στη ρακέτα; Εκεί ο Εντζάι μπορεί να επιστρέψει στη φυσική του θέση.
Δεν είναι απαραίτητο να κάνει όλα τα παραπάνω στο ίδιο παιχνίδι. Αρκεί ότι δίνει στον προπονητή του αυτή τη δυνατότητα.
ΤΟ ΣΟΥΤ, Ο ΠΙΤΕΡΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ
Μην τα παρουσιάζουμε, όμως, όλα ιδανικά, γιατί υπάρχει και μία αδυναμία που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Ο Εντζάι δεν είναι Πίτερς στο μακρινό σουτ. Για την ακρίβεια, δεν πλησιάζει καν την ικανότητα του Αμερικανού να απειλεί από την περιφέρεια.
Και αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα που ο Ολυμπιακός θα κληθεί να αντιμετωπίσει αρκετές φορές μέσα στη χρονιά.
Όταν ο αντίπαλος γνωρίζει ότι ένας παίκτης δεν αποτελεί ιδιαίτερη απειλή από τα 6,75 μέτρα, μπορεί να του δώσει χώρο και να συγκεντρώσει την άμυνά του πιο κοντά στο καλάθι.
Ο Μπαρτζώκας, λοιπόν, θα πρέπει να βρει τον τρόπο να εκμεταλλευτεί τις κινήσεις του Εντζάι, χωρίς να δημιουργεί προβλήματα στις αποστάσεις της ομάδας του.
Και εδώ επιστρέφουμε σε όσα αναφέραμε στην αρχή του κειμένου.
Ο Εντζάι δεν πρέπει να περιμένει στατικός στην περιφέρεια. Πρέπει να κινείται, να κόβει προς το καλάθι, να διεκδικεί επιθετικά ριμπάουντ και να αναγκάζει τον προσωπικό του αντίπαλο να ασχολείται μαζί του. Και το κάνει αυτό στις πρώτες αγωνιστικές του υποχρεώσεις με τον Ολυμπιακό.
Αν καταφέρει να το κάνει σε σταθερή βάση, τότε θα έχει περιορίσει σε σημαντικό βαθμό το μεγαλύτερο μειονέκτημά του.
Θα γίνει ποτέ ο σουτέρ που ήταν ο Πίτερς; Δύσκολο. Αλλά, μεταξύ μας, δεν αποκτήθηκε γι’ αυτό.
Η ΒΙΡΤΟΥΣ, Η ΕΦΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ
Επιστρέφοντας στις πρώτες εμφανίσεις του, υπάρχει κάτι που θεωρούμε πως αξίζει μεγαλύτερης προσοχής από τους 23 πόντους απέναντι στη Βίρτους.
Στο παιχνίδι με την Αναντολού Εφές, ο Εντζάι είχε 9 πόντους, 7 ριμπάουντ, 2 ασίστ, ένα κλέψιμο και μία τάπα σε περίπου 18 λεπτά συμμετοχής.
Να είμαστε ειλικρινείς, θα ασχολούμασταν ιδιαίτερα με μία τέτοια στατιστική αν δεν είχε προηγηθεί η εντυπωσιακή εμφάνιση με τους Ιταλούς; Μάλλον όχι.
Και όμως, για έναν παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Εντζάι, αυτή είναι πιθανότατα μία πιο αντιπροσωπευτική εικόνα όσων μπορεί να προσφέρει στον Ολυμπιακό.
Δεν χρειάζεται να βάζει 20 πόντους για να θεωρείται χρήσιμος. Μπορεί να βοηθήσει με τα ριμπάουντ, τις άμυνες, τις σωστές τοποθετήσεις και τις επιθετικές συνεργασίες.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι να τα κάνει όλα αυτά με συνέπεια.
Γιατί είναι διαφορετικό να πραγματοποιείς μία καλή εμφάνιση στις πρώτες αγωνιστικές και εντελώς διαφορετικό να διατηρείς το ίδιο επίπεδο όταν οι αντίπαλοι αρχίσουν να σε διαβάζουν καλύτερα.
Και στην Ευρωλίγκα, κακά τα ψέματα, αυτό θα συμβεί πολύ γρήγορα.
ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ
Ο Ολυμπιακός δεν απέκτησε έναν παίκτη που θα του λύσει όλα τα προβλήματα. Ούτε φυσικά μπορεί κανείς να υποστηρίξει από τον Οκτώβριο ότι η συγκεκριμένη μεταγραφή έχει ήδη δικαιώσει τον προπονητή του.
Θα χρειαστούν περισσότερα παιχνίδια, διαφορετικοί αντίπαλοι και κυρίως οι δύσκολες βραδιές, στις οποίες ο Εντζάι δεν θα βρίσκει τόσο εύκολα τον δρόμο προς το καλάθι.
Αυτό που μπορούμε να πούμε, όμως, είναι ότι ο Μπαρτζώκας έχει πλέον στα χέρια του έναν αθλητή που του προσφέρει πράγματα τα οποία δεν είχε στον ίδιο βαθμό την προηγούμενη χρονιά.
Και αυτό από μόνο του έχει σημασία.
Σκεφτείτε ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να χρησιμοποιήσει τον Εντζάι για να αλλάξει την αμυντική του προσέγγιση, να ανεβάσει τον ρυθμό του ή να βρει εύκολους πόντους από κινήσεις μακριά από την μπάλα.
Θα είναι πάντα αποτελεσματικό; Προφανώς και όχι.
Θα υπάρχουν βραδιές που η απουσία αξιόπιστου μακρινού σουτ θα δημιουργεί προβλήματα και άλλες που το μέγεθος των αντίπαλων ψηλών θα περιορίζει τις δυνατότητές του.
Αλλά το ζητούμενο δεν είναι να βρεθεί ένας παίκτης που θα τα κάνει όλα τέλεια. Τέτοιοι, άλλωστε, σπανίζουν ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο.
Το ζητούμενο είναι να έχεις περισσότερες επιλογές όταν ένα παιχνίδι δεν πηγαίνει όπως το έχεις σχεδιάσει.
Και ο Εντζάι, τουλάχιστον σε αυτό το πρώτο δείγμα, δείχνει πως μπορεί να προσφέρει ακριβώς αυτό.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν χρειάζεται κάθε μεταγραφή να είναι ένα μεγάλο όνομα ή ένας παίκτης που θα γεμίζει το φύλλο της στατιστικής.
Μερικές φορές αρκεί να είναι αυτός που θα κάνει τις δουλειές που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν με την ίδια ευκολία.
Και για τον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα, ο Εμπάι Εντζάι δείχνει να έχει έρθει για αυτήν ακριβώς τη δουλειά.
ΥΓ. Όλα αυτά δεν ήρθαν μετά το ματς με τον Κολοσσό. Εξάλλου δεν είχαμε πολλά να σχολιάσουμε για ένα παιχνίδι σαν και αυτό. Εντυπωσιακό πάντως το γεγονός ότι μπήκαν 18 τρίποντα στο πρώτο ημίχρονο.
ΥΓ2. Ταλαιπωρία για τον Ολυμπιακό πάντως και λογικό ροτεισον για τον Μπαρτζώκα. Παρασκευή Εφές, Κυριακή Κολοσσός, δύο σερί ματς Ισπανία και μετά ταξίδι Γιάννενα για Βικο. Εξαντλητικό το πρόγραμμα για όλες τις μεγάλες ομάδες.
ΥΓ3. Ο Όμηρος Νετζήπογλου είναι από τα αγαπημένα παιδιά του προπονητή του Ολυμπιακού. Δουλεύει πάρα πολύ και βελτιώνεται συνεχώς. Δεν θα αργήσει ο καιρός που θα αρχίσει να παίρνει χρόνο και σε πιο σοβαρά παιχνίδια.
ΥΓ4. Καλή αρχή και στον αδερφό μου Νίκο Ζέρβα στις μεταδόσεις του ΣΠΟΡFM TV. Και σε όλα τα παιδιά σε μια ξεχωριστή προσπάθεια.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
