Βαλένθια σημαίνει πρόοδος με το πόδι στο γκάζι

Η στήλη BasketMind Guest συνεχίζει με τον Θοδωρή Δημόπουλο να γράφει για την εντυπωσιακή Βαλένθια, το επιθετικό της μπάσκετ και τη νέα εποχή της στην EuroLeague.

Η Βαλένθια μπήκε κατά πολύ αλλαγμένη στη φετινή σεζόν και το αν θα συνέχιζε τις… υψηλές πτήσεις βρισκόταν κατά πολύ στον «αέρα». Κάτι οι πολλές αλλαγές, κάτι οι ανάλογες περιπτώσεις που στο παρελθόν πάταγαν το γκάζι και μετά πάθαιναν «καθίζηση». Πάντα μία μεταβατική περίοδος είναι επικίνδυνη, ειδικά στο υψηλότερο επίπεδο.

Παρ’ όλα αυτά, οι «νυχτερίδες» δεν δείχνουν να πτοούνται ιδιαίτερα. Γιατί την πάντα ανταγωνιστική ACB… έχει ο Θεός και στην EuroLeague το έπιασαν από εκεί που σταμάτησαν πέρυσι. Ο Τσάβι Άλμπερτ μοιάζει να αποτελεί τη συνέχεια του Πέδρο Μαρτίνεθ, αποτελώντας τον ιδανικό μαθητή του δασκάλου του και έναν βοηθό που μάζεψε όλα τα εχέγγυα για να γίνει ο «αρχιτέκτονας» του επόμενου κεφαλαίου της ιστορίας που έχτισε ο προκάτοχός του.

Aggressive και επικίνδυνη στην επίθεση

Μια Βαλένθια άκρως επιθετική και κυρίως αθλητική, που μπορεί να κουράσει τον αντίπαλο και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ένα σύνολο που, μεταξύ άλλων, μοιάζει τρομακτικό όταν παίζει με πρόσωπο στο καλάθι και περνά μέσα από τη γραμμή των 6 και 75. Πλουραλισμός λύσεων, αλλά κοντά στο χαμηλό ποστ τα πράγματα είναι κάπως δυσκολότερα.

Η ζημιά για τον αντίπαλο βέβαια είναι συνολική. Από τους 90,4 πόντους κατά μέσο όρο στο σύνολο της περασμένης αγωνιστικής σεζόν, στους 99,1 της τρέχουσας περιόδου, έως τώρα. Σε τροχιά δεύτερης πρωτιάς, και μάλιστα σερί, σε πόντους ανά αγώνα η ομάδα από τα παράλια της ανατολικής Ισπανίας, δεν υπερβάλλουμε αν πούμε ότι βλέπει το καλάθι σαν βαρέλι, από την επιστροφή της και έπειτα. Ένα απίστευτο comeback, αν αναλογιστούμε ότι τη σεζόν 2023-24 ήταν τελευταία και καταϊδρωμένη στη συγκεκριμένη κατηγορία, όντας η μόνη ομάδα με επίδοση χαμηλότερη των 76 πόντων (75,9 ανά παιχνίδι).

Μέσα στη ρακέτα… σκοτώνει

Μία αλλαγή ραγδαία που οφείλεται σε ένα πλάνο το οποίο δούλεψε υπό τον Πέδρο Μαρτίνεθ και εξελίσσεται με τον Τσάβι Άλμπερτ. Αθλητικότητα και θράσος που τρυπούν την αντίπαλη ρακέτα και κατατάσσουν τις «νυχτερίδες» στη δεύτερη θέση, όσον αφορά τα εύστοχα δίποντα, με 23 κατά μέσο όρο, έως τώρα. Αισιόδοξο σημάδι αν αναλογιστεί κανείς ότι συνολικά την περασμένη σεζόν, η Βαλένθια είχε 21,1 ανά αγώνα, ήτοι την τέταρτη καλύτερη συγκομιδή. Πριν από την «ανάστασή» της, δε, την πετυχαίνουμε πολλές φορές εκτός δεκάδας στην εν λόγω κατηγορία.

Βέβαια, η ζημιά κάτω από το αντίπαλο καλάθι έχει και εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης. Οι Ισπανοί ευστοχούν σε 18 βολές ανά ματς, τη δεύτερη καλύτερη επίδοση έως τώρα, βρισκόμενοι μέχρι στιγμής κατά πολύ πιο πάνω από τις 13,8 της περσινής περιόδου. Αυτό μάλιστα ενώ κερδίζουν τις περισσότερες από κάθε άλλον (23,7 κατά μέσο όρο). Το 2025-26 εκτελούσαν 19,2 βολές, κάτι που σε σχέση με όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν δείχνει απλά το πόσο ζημιογόνα μπορεί να γίνει η δράση της Βαλένθια στο ζωγραφιστό, αλλά και τη βελτίωσή της από τη γραμμή της φιλανθρωπίας.

Αν λάβουμε δε και το γεγονός ότι από τα 37,9 ριμπάουντ που μαζεύονται ανά αγώνα, τα 12,3 είναι επιθετικά, τότε μιλάμε για κάτι το οποίο έχει τεράστια δυναμική. Ας μην ξεχνάμε ότι το παιχνίδι των περσινών συμμετεχόντων στο φάιναλ φορ βασίζεται κυρίως στην αθλητικότητα, ακόμα και για τα πιο ψηλά κορμιά, που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αυτομάτως και «βαριά», όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις ομάδων. Έχει ένα στυλ πιο… αμερικάνικο η Βαλένθια και σε σχέση με τα ευρωπαϊκά συνηθισμένα ίσως να απέχει λιγάκι. Πάντως πέρυσι, αν και ήταν πρώτη στις δύο σχετικές κατηγορίες, ολοκλήρωσε τη σεζόν με 37,8 ριμπάουντ, εκ των οποίων τα 13 επιθετικά. Οπότε υπάρχει η τάση για κάτι ακόμα καλύτερο.

Πλουραλισμός και ζωντάνια στην «αιχμή του δόρατος»

Όλα αυτά τις χρονιές πριν την… επιστροφή της προηγούμενης αγωνιστικής σεζόν δύσκολα μας τα έδειχνε η συγκεκριμένη ομάδα πάντως. Όπως συμβαίνει και με το πιο άμεσο μπάσκετ και τον ουσιώδη πλουραλισμό στο παιχνίδι της. Εκθειάσαμε το παιχνίδι στη ρακέτα, αλλά δεν μπορούμε να μη μιλήσουμε για τις αρετές του παιχνιδιού της από το τρίποντο. 29,7 προσπάθειες, εκ των οποίων οι 11,7 εύστοχες, τέταρτο καλύτερο ποσοστό μετατροπής, με 39,4%, ενώ πέρυσι τελείωσε τη χρονιά με 36,1%. Οι λύσεις αυξάνονται, το παιχνίδι απελευθερώνεται, η μπάλα κυκλοφορεί. 21,4 ασίστ, «γλυκοκοιτάζοντας» την κορυφή αυτής της ειδικής λίστας και με φόντο τη βελτίωση των 21 ανά αγώνα, με την οποία ολοκλήρωσαν οι Ισπανοί τη διοργάνωση πέρυσι. Καλή αναλογία με τα 11,1 λάθη, το δεύτερο καλύτερο νούμερο μέχρι στιγμής και αρκετά προτιμότερο από το 12,4, απολογισμός της περυσινής περιόδου και δεύτερη χειρότερη, αυτή τη φορά, συγκομιδή.

Δυνατότητες βελτίωσης αμυντικά, αλλά με θετικό πρόσημο

Όλα αυτά είναι σημαντικά κυρίως διότι το ανασταλτικό κομμάτι είναι κάτι που ίσως έχει «θυσιαστεί». Μιλάμε για ένα σύνολο που δύσκολα δέχεται κάτω από 85 πόντους σε κάθε ματς, ωστόσο έχει καταφέρει να αντισταθμίσει αυτό το γεγονός με την ακραία αποτελεσματικότητα στην επίθεση, καθώς και με το να… πνίγει ύπουλα κάθε αντίπαλο, με αυτόν τον τρόπο.

Δεν το λέμε μόνο εμείς, το εμφανίζουν και τα αποτελέσματα. Πέρυσι 25 νίκες στη regular season, μυθική ανατροπή επί του Παναθηναϊκού στα πλέι οφ και συμμετοχή στο φάιναλ φορ της Αθήνας. Φέτος δυναμικό ξεκίνημα, όχι μόνο με νίκες και ποσοστό επιτυχίας 71,4%, αλλά και με μπάσκετ που φέρνει άπαντες που αντιμετωπίζουν τη Βαλένθια σε δύσκολη θέση. Ακόμα και τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό, αλλά και τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, ομάδες που έκαμψαν την αντίσταση των «νυχτερίδων» αλλά υπέφεραν, έως ότου τα καταφέρουν.

Αποχωρήσεις, αφίξεις και πρωταγωνιστές

Μεγάλο κατόρθωμα όλο αυτό που εξηγείται παραπάνω, κυρίως λόγω των πολλών ανακατατάξεων που έλαβαν χώρα στην μπασκετική πλευρά της πόλης στην ανατολική Ισπανία, το καλοκαίρι που μας πέρασε. Ηχηρότερη όλων η μεταγραφή του Ζαν Μοντέρο στα μέρη μας για τον Ολυμπιακό, αλλά και αυτή του Μπρανκού Μπαντιό για τον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό. Ντάριους Τόμπσον στην Αρμάνι Μιλάνο, Χάιμε Πραντίγια στη Ρεάλ Μαδρίτης, Μπράξτον Κι στη Φενέρμπαχτσε, Ματ Κοστέλο στην Ιαπωνία. Δεν είναι δα και λίγες οι αποχωρήσεις.

Βέβαια, οι αφίξεις μπορούμε να πούμε ότι έφεραν μία ισορροπία στην κατάσταση. Άρμονι Μπρουκς από την Αρμάνι Μιλάνο, Νίκολα Μίροτιτς από την υπό διάλυση Μονακό, Ντίλαν Οσετκόφσκι από την Παρτιζάν, Γκονζάλο Κορμπαλάν από… Σαν Πάμπλο Μπούργκος μεριά. Αλλά αυτός που οδηγεί τη Βαλένθια στο επόμενο επίπεδο είναι ο Τι Τζέι Σορτς. Ξανά σε αφιονισμένη κατάσταση, βρήκε στο σύνολο του Τσάβι Άλμπερτ όλα όσα δεν μπορούσε να εκφράσει, για δικούς του λόγους, στο ΟΑΚΑ και τον Παναθηναϊκό. Οι εφορμήσεις του στο αντίπαλο καλάθι και οι επιθετικές λύσεις του γενικότερα ανάβουν «συναγερμούς» στην αντίπαλη άμυνα, ενώ μην ξεχνάμε ότι μέχρι στιγμής έχει 17,1 πόντους ανά παιχνίδι, τον τρίτο καλύτερο αριθμό στη σχετική κατηγορία της φετινής EuroLeague, χωρίς να ξεχνάμε ότι είναι πρώτος και καλύτερος σε ασίστ, με 6,1 κατά μέσο όρο. Χωρίς αμφιβολία στους καλύτερους παίκτες της τρέχουσας διοργάνωσης.

Ήρθε για να μείνει

Στο τέλος της ημέρας, βέβαια, αυτό που μετράει είναι το σύνολο και το πώς αποδίδει αυτό, καθώς και τα αποτελέσματα που φέρνει η εικόνα μέσα στο παρκέ. Για τη Βαλένθια το πρόσημο είναι κάτι παραπάνω από θετικό. Ένα πρότζεκτ του οποίου η επάνοδος στην κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Ευρώπης ήταν δυναμική, αλλά όχι… πυροτέχνημα.

Ένα επιτυχημένο πρότζεκτ, του οποίου ο κύκλος όχι μόνο δεν έκλεισε μετά την αποχώρηση του αναμορφωτή, Πέδρο Μαρτίνεθ, αλλά γράφει ένα νέο κεφάλαιο. Στο τιμόνι, πια, ο βοηθός του μέχρι πρότινος, Τσάβι Άλμπερτ. Ένας άνθρωπος που ξέρει τη φιλοσοφία που ταιριάζει στον ισπανικό σύλλογο και προσπαθεί να την πάει όχι ένα, αλλά πολλά βήματα μπροστά.

Ένας τρόπος λειτουργίας που αποτελεί πρότυπο για κάθε ομάδα που θέλει να καθιερωθεί με σωστά βήματα στο κορυφαίο επίπεδο. Και όλα με την απορία για το αν μετά την άφιξη στην «πηγή», μέσω του φάιναλ φορ της EuroLeague για το 2025-26, επακολουθήσει κάποια στιγμή και η… κατάποση του νέκταρ της επιτυχίας. Με κάποιο τελικό και γιατί όχι με την ίδια την κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής.

Αυτή είναι η… Βαλένθια του μέλλοντος. Πρόοδος με το πόδι στο «γκάζι»!

BasketMind Guest

Το άρθρο αυτό στάλθηκε στο BasketMind από αναγνώστη μας και δημοσιεύεται στο πλαίσιο της ενότητας BasketMind Guest, που δίνει βήμα σε όσους αγαπούν το μπάσκετ και θέλουν να μοιραστούν την άποψή τους.

Έχεις κι εσύ κάτι να πεις για το μπάσκετ; Στείλε μας το δικό σου κείμενο πατώντας εδώ και γίνε μέρος της συζήτησης!

Μοιράσου την άποψη

Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ!

Συμφωνείς ή διαφωνείς με όσα διάβασες; Πες μας τη γνώμη σου και μπες στη συζήτηση!