Η εικόνα του Παναθηναϊκού στα τελευταία παιχνίδια δεν είναι αυτή που θα περίμενε κανείς από μια ομάδα με τόσο γεμάτο ρόστερ και τόσο μεγάλη ποιότητα. Οι νίκες έρχονται, όμως στο παρκέ υπάρχουν διαστήματα στα οποία οι «πράσινοι» δυσκολεύονται να βρουν ρυθμό, δεν έχουν την απαιτούμενη διάρκεια και μοιάζουν να αναζητούν ξανά την αγωνιστική τους ταυτότητα.
Δεν είναι απαραίτητα κάτι ανησυχητικό για τη συγκεκριμένη περίοδο της σεζόν. Είναι όμως κάτι που αξίζει να αναλύσουμε, γιατί πίσω από αυτή την εικόνα υπάρχει μια παράμετρος που είχαμε επισημάνει πριν από την επιστροφή των Κέντρικ Ναν και Κώστα Σλούκα.
Ο Παναθηναϊκός καλείται ουσιαστικά να ξαναδουλέψει ένα σημαντικό μέρος του παιχνιδιού του, έχοντας πλέον στη διάθεσή του δύο παίκτες που αλλάζουν ολοκληρωτικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η επίθεσή του.
Και όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η επιστροφή δύο τόσο σπουδαίων μονάδων μπορεί αρχικά να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει.
Παναθηναϊκός: Μια ομάδα που είχε μάθει να παίζει διαφορετικά
Όσο ο Ναν και ο Σλούκας βρίσκονταν εκτός, ο Παναθηναϊκός ήταν αναγκασμένος να αναζητήσει άλλους τρόπους δημιουργίας. Οι ευθύνες μοιράστηκαν διαφορετικά, κάποιοι παίκτες βγήκαν περισσότερο μπροστά και σταδιακά διαμορφώθηκαν συγκεκριμένες αγωνιστικές συνήθειες.
Ο Σιλβέν Φρανσίσκο αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Γάλλος αποκτήθηκε για να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και να αποτελέσει έναν από τους βασικούς πυλώνες της περιφερειακής γραμμής του Παναθηναϊκού. Δεν περίμενε, λοιπόν, τις απουσίες των συμπαικτών του για να αποκτήσει σημαντικό ρόλο. Εκείνο που συνέβη ήταν ότι χρειάστηκε να αναλάβει ακόμη περισσότερες πρωτοβουλίες, να βγει μπροστά και να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος στη δημιουργία και στην εκτέλεση.
Σε αρκετά διαστήματα πήρε την ομάδα στα χέρια του, έδειξε την προσωπικότητά του και επιβεβαίωσε γιατί οι «πράσινοι» επένδυσαν πάνω του. Με την μπάλα να περνάει συχνότερα από τα χέρια του, είχε την ευκαιρία να επιβάλει τον ρυθμό του και να αξιοποιήσει ακόμη περισσότερο τα χαρακτηριστικά του.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διαμορφωθούν και συγκεκριμένες συνήθειες στο παιχνίδι των υπόλοιπων παικτών. Ήξεραν ποιος θα πάρει την πρωτοβουλία, πότε θα κινηθούν χωρίς την μπάλα και από πού θα προκύψει η επόμενη επιθετική επιλογή.
Φυσικά, δεν σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός έπαιζε τέλειο μπάσκετ. Είχε και τότε αδυναμίες. Υπήρχε όμως μια κατανομή ρόλων που είχε αρχίσει να λειτουργεί.
Τώρα αυτή η κατανομή αλλάζει. Και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Ναν και Σλούκας: Δύο επιστροφές που αλλάζουν το παιχνίδι
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της υπόθεσης.
Ο Κέντρικ Ναν δεν είναι ένας παίκτης που θα μπει στο παρκέ, θα περιμένει στην αδύνατη πλευρά και θα εκτελέσει όταν βρεθεί ελεύθερος. Είναι ένας από τους καλύτερους σκόρερ της EuroLeague, ένας αθλητής που χρειάζεται κατοχές, που δημιουργεί καταστάσεις μέσα από την προσωπική του ικανότητα και αναγκάζει την αντίπαλη άμυνα να προσαρμόζεται επάνω του.
Από την άλλη, ο Κώστας Σλούκας είναι ένας εντελώς διαφορετικός παίκτης, αλλά με εξίσου μεγάλη ανάγκη να έχει την μπάλα στα χέρια του. Θέλει να διαβάζει τις άμυνες, να επιλέγει τον χρόνο της επίθεσης, να εκμεταλλεύεται τις συνεργασίες και να καθορίζει τον ρυθμό.
Ο ένας μπορεί να δημιουργήσει πλεονέκτημα μέσα από την εκτέλεση και την προσωπική ενέργεια. Ο άλλος μέσα από την οργάνωση και την απόφαση.
Το γεγονός ότι διαθέτουν διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι ασφαλώς θετικό. Δεν αναιρεί όμως ότι και οι δύο επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η ομάδα.
Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν μπορούν να παίξουν μαζί. Έχουν την ποιότητα και την εμπειρία για να το κάνουν. Το θέμα είναι πώς θα καταφέρει ο Παναθηναϊκός να αξιοποιήσει ταυτόχρονα τα χαρακτηριστικά τους, χωρίς να περιορίσει την αποτελεσματικότητα των υπόλοιπων παικτών.
Γιατί στην πραγματικότητα δεν προσθέτεις απλώς δύο παίκτες σε ένα σύνολο. Αλλάζεις τις ισορροπίες ολόκληρου του συνόλου.
Ο ρόλος του Φρανσίσκο και το μοίρασμα των κατοχών
Αν υπάρχει ένα σημείο που θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το επόμενο διάστημα, αυτό είναι ο τρόπος με τον οποίο θα συνυπάρξουν οι τρεις βασικοί δημιουργοί του Παναθηναϊκού.
Ο Φρανσίσκο έχει δείξει ότι μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες και να οργανώσει σε υψηλό επίπεδο. Απέναντι στην Μπασκόνια, για παράδειγμα, μοίρασε 11 ασίστ, επιβεβαιώνοντας πόσο σημαντικός μπορεί να γίνει όταν έχει την ευθύνη της δημιουργίας.
Το ζήτημα δεν είναι να περιοριστεί ο ρόλος του επειδή επιστρέφουν οι Ναν και Σλούκας. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράλογο για έναν παίκτη που αποκτήθηκε ακριβώς για να πρωταγωνιστήσει. Το ζητούμενο είναι να βρεθεί ο τρόπος ώστε να παραμείνει επιδραστικός, ακόμη κι όταν οι κατοχές και οι αποφάσεις μοιράζονται σε περισσότερα χέρια.
Τι θα συμβεί όταν στην ίδια πεντάδα βρεθεί με τον Ναν; Και κυρίως, πώς θα διαμορφωθούν οι συνεργασίες τους όταν επιστρέψει σε κανονικό αγωνιστικό ρυθμό και ο Σλούκας;
Δεν γίνεται να έχουν όλοι την ίδια ελευθερία κινήσεων και τον ίδιο αριθμό κατοχών. Θα χρειαστούν προσαρμογές, διαφορετικές συνεργασίες και μεγαλύτερη κίνηση χωρίς την μπάλα.
Και αυτό δεν αφορά αποκλειστικά τους τρεις συγκεκριμένους παίκτες.
Αφορά τον Γκραντ, τους παίκτες που περιμένουν να εκτελέσουν από την περιφέρεια, αλλά και τους ψηλούς, που πρέπει να γνωρίζουν πότε θα πάρουν την μπάλα και με ποιον τρόπο θα συμμετέχουν στην επίθεση.
Υπάρχει μάλιστα και ο κίνδυνος να δούμε κάτι που συναντάμε συχνά σε ομάδες με πολλούς δημιουργούς. Έναν παίκτη να έχει την μπάλα και τους υπόλοιπους να περιμένουν να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.
Αυτό μπορεί να φέρει καλάθια, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την ποιότητα του Ναν. Δεν σημαίνει όμως απαραίτητα ότι παράγει και το καλύτερο δυνατό μπάσκετ για την ομάδα.
Ο Παναθηναϊκός πρέπει να βρει τον τρόπο να διατηρήσει ενεργούς όλους τους δημιουργούς του, ακόμη κι όταν δεν έχουν την μπάλα στα χέρια τους.
Και αυτή είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο.
Τι έδειξαν τα παιχνίδια με Μπασκόνια και Καρδίτσα
Τα τελευταία παιχνίδια αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα μιας ομάδας που, παρά την ποιότητά της, δεν έχει αποκτήσει ακόμη την απαιτούμενη σταθερότητα.
Απέναντι στην Μπασκόνια, ο Παναθηναϊκός έφτασε στη νίκη με 85-79, χωρίς όμως να παρουσιάσει σε όλη τη διάρκεια του αγώνα την εικόνα που θα ήθελε. Υπήρχαν καλές συνεργασίες και διαστήματα σωστής επιθετικής λειτουργίας, αλλά και στιγμές στις οποίες η ομάδα δυσκολεύτηκε να επιβάλει τον ρυθμό της.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι, όπως είχαμε επισημάνει και στην ανάλυσή μας για τη νίκη επί της Μπασκόνια και το 6-1 του Παναθηναϊκού, το θετικό αποτέλεσμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν λυθεί και όλα τα αγωνιστικά ζητήματα.
Στο παιχνίδι με την Καρδίτσα η κατάσταση ήταν ακόμη πιο χαρακτηριστική. Για τρία δεκάλεπτα οι «πράσινοι» αντιμετώπισαν σημαντικά προβλήματα και χρειάστηκαν ένα εντυπωσιακό τελευταίο δεκάλεπτο, με επιμέρους σκορ 28-8, για να φτάσουν στο 78-64.
Ασφαλώς, θα ήταν υπερβολικό να αποδώσουμε αυτές τις εμφανίσεις αποκλειστικά στην επιστροφή των Ναν και Σλούκα.
Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε και αμυντικές αδυναμίες, είχε διαστήματα χωρίς την απαιτούμενη ενέργεια και δεν έδειξε πάντοτε τη συγκέντρωση που χρειάζεται σε αυτό το επίπεδο.
Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ομάδα βρίσκεται σε μια διαδικασία αναπροσαρμογής. Αντίθετα, κάνει ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια του Ομπράντοβιτς, καθώς πρέπει να δουλέψει ταυτόχρονα σε περισσότερους από έναν τομείς.
Οι αμυντικές ισορροπίες και οι αποφάσεις του Ομπράντοβιτς
Υπάρχει, βέβαια, ακόμη ένα κομμάτι που δεν πρέπει να παραβλέψουμε.
Όταν αλλάζουν τα σχήματα και οι ρόλοι στην επίθεση, πολλές φορές επηρεάζεται και η συνολική ισορροπία της ομάδας.
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει περιφερειακούς με διαφορετικά χαρακτηριστικά, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Η συνύπαρξη των Ναν, Σλούκα και Φρανσίσκο μπορεί να δημιουργήσει εξαιρετικές προϋποθέσεις στην επίθεση, όμως ταυτόχρονα απαιτεί συγκεκριμένες προσαρμογές στην άλλη πλευρά του παρκέ.
Ποιος θα αναλάβει τον καλύτερο περιφερειακό του αντιπάλου; Ποιος θα πιέσει περισσότερο πάνω στην μπάλα; Πώς θα λειτουργήσουν οι αλλαγές και ποιες πεντάδες μπορούν να προσφέρουν μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια;
Δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι ζητήματα που μπορούν να καθορίσουν την αποτελεσματικότητα μιας πεντάδας.
Άλλωστε, η αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι της αγωνιστικής του αξιολόγησης και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ανεξάρτητα από τις επιλογές που γίνονται στην επίθεση.
Το ίδιο ζήτημα είχε απασχολήσει την ομάδα και μετά την ήττα από τη Χάποελ, όταν η αμυντική εικόνα των «πράσινων» βρέθηκε στο επίκεντρο της ανάλυσης.
Μια ομάδα δεν γίνεται καλύτερη απλώς επειδή παρατάσσει τους πέντε πιο ταλαντούχους παίκτες της. Γίνεται καλύτερη όταν οι πέντε που βρίσκονται στο παρκέ μπορούν να λειτουργήσουν ως σύνολο.
Και ο Ομπράντοβιτς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πόσο σημαντικό είναι αυτό.
Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται χρόνο για να βρει τη χημεία του
Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον Παναθηναϊκό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ομάδες με μεγάλη ποιότητα και αρκετούς παίκτες που έχουν μάθει να πρωταγωνιστούν χρειάζονται χρόνο για να αποκτήσουν χημεία.
Πόσο μάλλον όταν δύο από τις σημαντικότερες μονάδες τους μπαίνουν στην εξίσωση ενώ η σεζόν έχει ήδη ξεκινήσει και οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει να αποκτούν συγκεκριμένες αγωνιστικές συνήθειες.
Το θετικό για τον Παναθηναϊκό είναι ότι αυτή η διαδικασία γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία τα αποτελέσματα δεν τον έχουν πληγώσει ιδιαίτερα. Το 6-1 στη EuroLeague του επιτρέπει να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες του χωρίς να βρίσκεται υπό μεγάλη βαθμολογική πίεση.
Δεν σημαίνει, φυσικά, ότι μπορεί να τις αγνοήσει.
Ο Ομπράντοβιτς θα χρειαστεί να δοκιμάσει σχήματα, να μοιράσει διαφορετικά τον χρόνο συμμετοχής, να ξεκαθαρίσει ρόλους και κυρίως να βρει τις συνεργασίες που θα επιτρέψουν στους καλύτερους παίκτες του να κάνουν καλύτερη και την ομάδα.
Γιατί αυτή είναι τελικά η μεγάλη πρόκληση.
Να μη χρειάζεται ο Παναθηναϊκός να περιμένει κάθε φορά από τον Ναν να βάλει 25 πόντους ή από τον Σλούκα να δημιουργήσει κάτι από το μηδέν. Να μπορεί να αξιοποιεί την ποιότητά τους μέσα από μια συνολική λειτουργία που θα κάνει ευκολότερο το παιχνίδι όλων.
Η επιστροφή τους αυξάνει αναμφισβήτητα τις δυνατότητες της ομάδας. Δεν εγγυάται όμως ότι αυτές οι δυνατότητες θα αποτυπωθούν αμέσως στο παρκέ.
Ο Παναθηναϊκός έχει το υλικό, έχει την εμπειρία και έχει έναν προπονητή που ξέρει να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να βρει ξανά τις ισορροπίες του.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να διαθέτεις πολλούς εξαιρετικούς παίκτες και άλλο να καταφέρνεις να τους κάνεις να παίζουν εξαιρετικό μπάσκετ μαζί.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
