Με πυρετό… Με πονοκέφαλο… Με συνάχι… Αλλά το κερατάκι μου, είπα να γράψω, γιατί έχω αγαπήσει αυτήν την παρέα εδώ.
Πριν ξεκινήσει, λοιπόν, το παιχνίδι με τη Φενέρμπαχτσε, μιλούσα με έναν καλό μου φίλο για το Fantasy και, καλώς ή κακώς, συμφωνήσαμε ότι ο Ολυμπιακός δύσκολα θα κέρδιζε.
Χωρίς τον Φουρνιέ, χωρίς τον Μοντέρο, με παροπλισμένο τον Ντόρσεϊ, απέναντι σε μια υπεργεμάτη ομάδα στην περιφέρειά της, όπως το συγκρότημα του Σάρας, οι πιθανότητες εξαρχής δεν ήταν με το μέρος του.
Πώς θα έβρισκε σκορ; Με ποιον τρόπο θα κάλυπτε τους πόντους που έχανε από τις απουσίες του; Δεν έβγαιναν τα κουκιά.
Σκεπτόμενος, μάλιστα, ότι το αμυντικό φίλτρο του Ολυμπιακού αγνοείται φέτος, τα πάντα συνηγορούσαν στο ότι η δεύτερη ήττα της σεζόν θα ερχόταν φυσιολογικά.
Βέβαια, είπαμε, όλα τα συμπτώματα της ίωσης (αχ, βασανισμένο μου κορμί) μου θόλωσαν την κρίση. Δεν σκέφτηκα ότι αυτοί που μένουν είναι παίκτες που ζουν για τέτοιες συνθήκες. Έριξαν, λοιπόν, τις κατοχές, πίεσαν παντού και έφεραν το παιχνίδι στα μέτρα τους.
Όσο έφταναν οι δυνάμεις τους, λοιπόν, το πάλεψαν και ήταν, ρε γαμώτο, τόσο κοντά στο να πάρουν τη νίκη. Ο Ολυμπιακός μπορεί να λέει ότι έχασε ένα δικό του παιχνίδι, αφού λίγο πριν από το τέλος ήταν μπροστά με πέντε πόντους.
Ένα ματς στο οποίο μπήκε λυσσασμένος, με τον Γουόρντ και τον Μάκινταϊρ να καταπίνουν τους αντιπάλους τους και να φέρνουν το σκορ στο 30-14.
Η Φενέρμπαχτσε θα αντιδρούσε και αυτό ήταν δεδομένο. Παρότι το ημίχρονο βρήκε τον Ολυμπιακό μπροστά με 34-24, το δεύτερο μέρος ήταν διαφορετικό.
Οι φιλοξενούμενοι σκλήρυναν, το ντεπόζιτο του Ολυμπιακού έμενε από βενζίνη και η διαφορά ροκανιζόταν.
Σε κάθε μείωση, όμως, της διαφοράς, οι τυπικά γηπεδούχοι έβρισκαν απαντήσεις. Το είπε και ο Σάρας. Η Φενέρ πλησίαζε, ο Ολυμπιακός σκόραρε και έπαιρνε ξανά απόσταση.
Ο Μάκινταϊρ με τον Σάσα το πήραν προσωπικά, ο Μιλουτίνοφ, όσο φιλότιμος ήταν στα ριμπάουντ, τόσο αδύναμος έμοιαζε στο «ξύλο» των Τούρκων, ενώ ο άκρως θετικός Γουόρντ (όπως και ο Τζόουνς) είχε τέσσερα φάουλ και έμενε εκτός.
Στην πιο κομβική φάση, ο Μπόλντγουιν έμεινε με τον Μιλουτίνοφ, τον έπαιξε στα πόδια και έδωσε για πρώτη φορά στην ομάδα του το προβάδισμα με 62-61.
Ο Ολυμπιακός τα έκανε όλα λάθος… Έφυγε με πικρή γεύση από τα Λιόσια και τώρα απλά πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια του και να καθαρίσει το μυαλό του για τη συνέχεια.
ΥΓ1. Με τον Φουρνιέ έξω για 20 μέρες και τον Ντόρσεϊ για έναν μήνα (τουλάχιστον), ο Ολυμπιακός μένει με ελλιπή περιφέρεια και πρόβλημα στο σκοράρισμα. Ο ερχομός του Κόντσαρ δεν έγινε για τους πόντους. Άρα, είναι επιτακτική ανάγκη να βρεθεί λύση στην επίθεση. Πώς; Ή με προσθήκη ή με αλλαγή πλάνου και ίσως με μεγαλύτερη εκμετάλλευση των ψηλών του, ώστε να κερδίσει από εκεί.
ΥΓ2. Μάγκας ο Εντζάι, κι ας μην τον πήγε το ματς. Δεν είναι και εύκολο να έχεις χάσει τον πατέρα σου πριν από μερικές ημέρες και να παίζεις.
ΥΓ3. Κέρδισε τον Γουόρντ σε αυτό το ματς, είδε τον Μάκινταϊρ να βγαίνει μπροστά, αλλά έχω ακόμα ένα… παράπονο από τον πρώην παίκτη του Ερυθρού Αστέρα. Κάνει το εύκολο λάθος. Πουλάει την μπάλα, όταν από τον άσο σου ζητάς να είναι νηφάλιος. Αρκετές φορές πάσαρε λάθος, ενώ η φάση στην οποία πήγε αριστερά από το κέντρο και έπεσε πάνω στην παγίδα της Φενέρ είναι μια φάση που δεν αρμόζει στην κλάση του.
ΥΓ4. Υγεία να έχουμε. Γιατί σήμερα είχα κάποια προσωπικά μου ζητήματα που με έριξαν πολύ. Να προσέχετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας…
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
