Ο Ολυμπιακός βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση του Τζον Κόντσαρ και κάπου εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Ποιος είναι ο Αμερικανός που έχει περάσει σχεδόν ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα στο NBA; Τι ακριβώς μπορεί να προσφέρει στην ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα και, κυρίως, γιατί ένας παίκτης με τόσο χαμηλούς αριθμούς στην επίθεση κατάφερε να παραμείνει για επτά χρόνια στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου;
Γιατί κακά τα ψέματα, αν κάποιος ανοίξει τη στατιστική του Κόντσαρ και δει τους 4,3 πόντους καριέρας, δύσκολα θα ενθουσιαστεί. Αν μάλιστα προσθέσει και το γεγονός ότι την τελευταία σεζόν σούταρε με 28,3% από το τρίποντο, μάλλον θα αρχίσει να αναρωτιέται τι ακριβώς έχουν δει οι άνθρωποι του Ολυμπιακού.
Μόνο που το μπάσκετ δεν είναι αποκλειστικά πόντοι, ασίστ και ποσοστά ευστοχίας. Υπάρχουν και εκείνα τα πράγματα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Οι σωστές τοποθετήσεις, οι άμυνες, τα ριμπάουντ, η έξτρα πάσα, η δυνατότητα ενός παίκτη να βοηθάει τους υπόλοιπους χωρίς να χρειάζεται να κρατάει την μπάλα στα χέρια του.
Και στην περίπτωση του Κόντσαρ, αυτά είναι που αξίζει να εξετάσουμε περισσότερο. Άλλωστε, έχουμε αναφερθεί ξανά στην περίπτωση του Εμπάι Εντζάι και σε όλα εκείνα που δεν αποτυπώνονται στη στατιστική. Δεν είναι όλοι οι παίκτες φτιαγμένοι για να γεμίζουν το φύλλο αγώνα με πόντους.
Τζον Κόντσαρ: Από το Purdue Fort Wayne στο NBA
Ο Τζον Κόντσαρ γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1996 και έχει ύψος 1,96 μ. Αγωνίζεται στις θέσεις των γκαρντ και των φόργουορντ, χωρίς όμως να είναι ο κλασικός περιφερειακός που θα πάρει την μπάλα και θα δημιουργήσει την προσωπική του φάση.
Η διαδρομή του μέχρι το NBA μόνο εύκολη δεν ήταν. Πέρασε τέσσερα χρόνια στο Purdue Fort Wayne, ένα πανεπιστήμιο που δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του NCAA. Εκεί κατάφερε να ξεχωρίσει χάρη στην πληθωρική παρουσία του, ολοκληρώνοντας την κολεγιακή του καριέρα με εξαιρετικούς αριθμούς σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ.
Παρά τις εμφανίσεις του, το 2019 δεν άκουσε το όνομά του στο Draft. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να κυνηγήσει την ευκαιρία του. Οι Μέμφις Γκρίζλις του έδωσαν αρχικά ένα two-way συμβόλαιο και ο ίδιος κατάφερε σταδιακά να κερδίσει μια μόνιμη θέση στο ρόστερ.
Και εδώ υπάρχει κάτι που δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο. Ο Κόντσαρ δεν έμεινε στο NBA επειδή ήταν κάποιος σπουδαίος σκόρερ. Ούτε επειδή διέθετε τρομερή αθλητικότητα ή μπορούσε να δημιουργεί συνεχώς για τους συμπαίκτες του.
Έμεινε γιατί έκανε τη δουλειά του.
Στο Μέμφις βρήκε έναν συγκεκριμένο ρόλο και κατάφερε να γίνει χρήσιμος σε μια ομάδα που για αρκετά χρόνια είχε υψηλές φιλοδοξίες στη Δύση. Μάλιστα, το 2022 οι Γκρίζλις του πρόσφεραν τριετή επέκταση συμβολαίου αξίας 19 εκατομμυρίων δολαρίων. Δεν είναι και μικρό πράγμα για έναν παίκτη που τρία χρόνια νωρίτερα είχε μείνει εκτός Draft.
Τον Φεβρουάριο του 2026 μετακινήθηκε στη Γιούτα, στο πλαίσιο της μεγάλης ανταλλαγής του Τζάρεν Τζάκσον Τζούνιορ. Ακολούθησε η Μινεσότα και στη συνέχεια οι Νιου Γιορκ Νικς, με τους οποίους υπέγραψε τον Σεπτέμβριο, χωρίς όμως να παραμείνει στο ρόστερ τους για την έναρξη της σεζόν.
Πλέον, ο Ολυμπιακός εμφανίζεται ως ο πιθανότερος επόμενος σταθμός της καριέρας του.
Τα ριμπάουντ και η άμυνα εξηγούν πολλά για τον Κόντσαρ
Πάμε τώρα στο αγωνιστικό κομμάτι. Γιατί εδώ βρίσκεται όλο το ενδιαφέρον.
Ο Κόντσαρ έχει μέσο όρο καριέρας 4,3 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ στο NBA. Την τελευταία του σεζόν, σε Μέμφις και Γιούτα, είχε 4,4 πόντους, 4,3 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 1,5 κλεψίματα σε περίπου 20 λεπτά συμμετοχής.
Σταθείτε λίγο στα ριμπάουντ. Μιλάμε για έναν περιφερειακό ύψους 1,96 μ. που κατεβάζει περισσότερα από τέσσερα ανά παιχνίδι χωρίς να αγωνίζεται ούτε μισό αγώνα.
Δεν είναι τυχαίο. Ο Αμερικανός έχει εξαιρετική αντίληψη για το πού θα καταλήξει η μπάλα, ξέρει να παίρνει σωστές θέσεις και δεν διστάζει να μπει ανάμεσα σε ψηλότερους αντιπάλους. Δεν περιμένει απλώς να του έρθει το ριμπάουντ. Το κυνηγάει.
Και αν αυτό το μεταφέρουμε στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα στοιχείο που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο.
Στην άμυνα τα πράγματα έχουν επίσης ενδιαφέρον. Ο Κόντσαρ είναι δραστήριος, χρησιμοποιεί σωστά τα χέρια του, διαβάζει τις πάσες και έχει την ικανότητα να χαλάει την κυκλοφορία του αντιπάλου. Δεν είναι ο παίκτης που θα εντυπωσιάσει με την ταχύτητά του, αλλά ξέρει πού πρέπει να βρίσκεται.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μπορεί να μαρκάρει τους πάντες. Απέναντι σε ιδιαίτερα εκρηκτικούς γκαρντ μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα, ενώ δεν έχει το μέγεθος για να τα βάζει συνεχώς με δυνατούς φόργουορντ.
Έχει όμως κάτι που εκτιμάται ιδιαίτερα από τους προπονητές. Συνέπεια και διάθεση να κάνει τις μικρές δουλειές που απαιτεί μια άμυνα.
Τι δείχνουν οι πιο εξειδικευμένες μετρήσεις για τον Κόντσαρ
Αν αφήσουμε στην άκρη για λίγο την παραδοσιακή στατιστική και κοιτάξουμε τις πιο εξειδικευμένες μετρήσεις, θα καταλάβουμε καλύτερα γιατί ο Κόντσαρ κατάφερε να μείνει τόσα χρόνια στο NBA.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του CraftedNBA, ο Αμερικανός βρίσκεται πολύ ψηλά στις μετρήσεις που αφορούν την αμυντική του συνεισφορά. Η συγκεκριμένη πλατφόρμα τον τοποθετεί καλύτερα από τη μεγάλη πλειονότητα των παικτών του δείγματός της σε ό,τι αφορά την επίδρασή του στην άμυνα και τη δραστηριότητά του.
Αντίστοιχα καλή είναι η εικόνα του στην ποιότητα της πάσας και στο επιθετικό ριμπάουντ.
Τι σημαίνει πρακτικά όλο αυτό;
Ότι μιλάμε για έναν παίκτη που μπορεί να βοηθήσει μια ομάδα χωρίς να χρειαστεί να εκτελέσει ούτε μία επίθεση. Να κλέψει μια μπάλα, να πάρει ένα επιθετικό ριμπάουντ, να δώσει μια σωστή πάσα, να καλύψει έναν συμπαίκτη του στην άμυνα.
Από την άλλη, οι ίδιες μετρήσεις αναδεικνύουν και το μεγάλο του πρόβλημα. Η επιθετική του παραγωγή είναι πολύ περιορισμένη, ενώ βρίσκεται εξαιρετικά χαμηλά τόσο στον όγκο του σκοραρίσματος όσο και στη δημιουργία προσωπικών φάσεων.
Με απλά λόγια, αν κάποιος περιμένει από τον Κόντσαρ να πάρει την μπάλα και να βάλει 15 ή 20 πόντους, μάλλον έχει σχηματίσει λάθος εικόνα για τον παίκτη.
Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Οι συγκεκριμένες μετρήσεις αποτελούν αξιολογήσεις ενός στατιστικού μοντέλου. Δεν σημαίνει ότι ο Κόντσαρ είναι αυτομάτως ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς του NBA. Δίνουν όμως μια αρκετά καλή εικόνα για τα χαρακτηριστικά που τον βοήθησαν να αποκτήσει ρόλο στο κορυφαίο πρωτάθλημα.
Το πρόβλημα στο τρίποντο και όσα δεν μπορεί να κάνει στην επίθεση
Επειδή όμως δεν γίνεται να βλέπουμε μόνο τα θετικά, πρέπει να μιλήσουμε και για το κομμάτι που προβληματίζει περισσότερο.
Το σουτ.
Ο Κόντσαρ έχει ποσοστό καριέρας 34,9% από την περιφέρεια, ενώ την τελευταία χρονιά έπεσε στο 28,3%. Και αν το δεύτερο ποσοστό είναι από μόνο του ανησυχητικό, υπάρχει κάτι ακόμα που πρέπει να εξετάσουμε.
Δεν μιλάμε για έναν παίκτη που παίρνει πολλά τρίποντα.
Δεν είναι δηλαδή ένας σουτέρ που θα επιχειρήσει έξι ή επτά προσπάθειες σε κάθε παιχνίδι και θα αναγκάσει την αντίπαλη άμυνα να προσαρμοστεί επάνω του. Οι εκτελέσεις του είναι περιορισμένες και συνήθως προκύπτουν μέσα από την κυκλοφορία της μπάλας.
Αυτό σημαίνει ότι στην Ευρωλίγκα, όπου οι χώροι είναι μικρότεροι και οι άμυνες μπορούν να δώσουν μεγαλύτερη βοήθεια μέσα στη ρακέτα, ενδέχεται να αντιμετωπίσει δυσκολίες.
Αν ο αντίπαλος αποφασίσει να τον αφήσει ελεύθερο στην περιφέρεια, θα πρέπει να μπορεί να τιμωρήσει αυτή την επιλογή. Διαφορετικά, το πρόβλημα θα μεταφερθεί στους συμπαίκτες του.
Ούτε στο ένας εναντίον ενός πρόκειται να κάνει τη διαφορά. Δεν διαθέτει το πρώτο βήμα για να περάσει εύκολα τον προσωπικό του αντίπαλο, δεν έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένο παιχνίδι με την μπάλα στα χέρια και δεν μπορεί να αποτελέσει βασικό δημιουργό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστος επιθετικά. Κάθε άλλο.
Μπορεί να κόψει προς το καλάθι, να εκμεταλλευτεί έναν ελεύθερο χώρο, να δώσει γρήγορα την έξτρα πάσα και να βοηθήσει την ομάδα να διατηρήσει τη σωστή κυκλοφορία της μπάλας.
Απλώς πρέπει να ξέρουμε τι μπορεί να κάνει και τι όχι.
Ολυμπιακός και Μπαρτζώκας: Γιατί ο Κόντσαρ μπορεί να ταιριάξει στη φιλοσοφία του
Και φτάνουμε στο σημαντικότερο κομμάτι της ιστορίας.
Γιατί να ενδιαφέρεται ο Ολυμπιακός για έναν παίκτη με αυτά τα χαρακτηριστικά;
Αν παρακολουθεί κάποιος την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα τα τελευταία χρόνια, η απάντηση δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Ο Ολυμπιακός δεν αναζητά πάντα παίκτες που θα έρθουν για να σκοράρουν. Αναζητά και εκείνους που μπορούν να κάνουν καλύτερους τους υπόλοιπους. Να υπηρετήσουν ένα συγκεκριμένο πλάνο, να παίξουν άμυνα, να κυκλοφορήσουν σωστά την μπάλα και να αποδεχθούν τον ρόλο τους.
Πόσες φορές έχουμε δει παίκτες να ανεβαίνουν επίπεδο μέσα από αυτή τη διαδικασία; Το έχουμε γράψει και στο παρελθόν, ότι στον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα έρχεσαι και ανεβαίνεις απευθείας επίπεδο. Όχι επειδή υπάρχει κάποιο μαγικό ραβδάκι, αλλά επειδή οι παίκτες μπαίνουν σε ένα συγκεκριμένο σύστημα, δουλεύουν και μαθαίνουν να αξιοποιούν τα χαρακτηριστικά τους.
Ο Κόντσαρ διαθέτει χαρακτηριστικά που μπορούν να εξυπηρετήσουν τη συγκεκριμένη φιλοσοφία. Δεν χρειάζεται να πάρει δέκα σουτ για να αισθανθεί σημαντικός. Δεν πρόκειται να ζητήσει την μπάλα σε κάθε επίθεση. Μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά δίπλα σε παίκτες που έχουν μεγαλύτερη επιθετική ευθύνη.
Και κυρίως, μπορεί να προσφέρει ενέργεια στην περιφέρεια και επιπλέον λύσεις στο ριμπάουντ.
Εδώ μπαίνει και μια άλλη συζήτηση. Αυτή των παικτών που δεν συγκεντρώνουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά είναι απαραίτητοι για να λειτουργήσει σωστά μια ομάδα. Η ωδή στους «αντι-σταρ» του Ολυμπιακού, με αφορμή τον Παπανικολάου και τον Εντζάι, περιγράφει ακριβώς τη σημασία αυτών των αθλητών.
Προφανώς δεν μπορούμε να βάλουμε τον Κόντσαρ στην ίδια κατηγορία με τον Παπανικολάου, ο οποίος έχει διαγράψει τεράστια πορεία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Μπορούμε όμως να εντοπίσουμε μια κοινή λογική στον τρόπο που προσεγγίζουν το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να είναι οι πρώτοι σκόρερ για να βοηθήσουν την ομάδα τους.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η επιτυχία είναι δεδομένη.
Η Ευρωλίγκα έχει τις δικές της απαιτήσεις. Διαφορετικές αποστάσεις, διαφορετικές άμυνες, λιγότερους χώρους και μια καθημερινότητα στην οποία κάθε κατοχή μπορεί να έχει τεράστια σημασία.
Ένας παίκτης που είχε συγκεκριμένο ρόλο στο NBA δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει να κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα και στην Ευρώπη. Θα χρειαστεί προσαρμογή, χρόνο και κυρίως να βρεθεί σε ένα περιβάλλον που θα αξιοποιήσει τα προτερήματά του.
Εκεί θα παίξει καθοριστικό ρόλο και ο Μπαρτζώκας.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να ζητήσεις από τον Κόντσαρ να γίνει ένας επιθετικός πρωταγωνιστής και άλλο να του αναθέσεις να μαρκάρει, να πάρει ριμπάουντ και να κρατήσει την μπάλα σε κίνηση.
Στη δεύτερη περίπτωση, οι πιθανότητες να φανεί χρήσιμος είναι σαφώς περισσότερες.
Ο Κόντσαρ δεν είναι μεταγραφή εντυπωσιασμού, αλλά μπορεί να αποδειχθεί ουσιαστική
Δεν γνωρίζουμε αν τελικά ο Κόντσαρ θα φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού. Οι πληροφορίες τον θέλουν πολύ κοντά στους Ερυθρόλευκους, αλλά μέχρι να υπάρξει οριστική συμφωνία καλό είναι να κρατάμε μια μικρή επιφύλαξη.
Αγωνιστικά πάντως, το προφίλ του είναι ξεκάθαρο.
Δεν πρόκειται για έναν παίκτη που θα έρθει στην Ευρώπη για να γίνει πρώτος σκόρερ. Ούτε για κάποιον που θα αλλάξει από μόνος του την επιθετική λειτουργία μιας ομάδας.
Είναι ένας περιφερειακός που παίζει άμυνα, παίρνει ριμπάουντ, έχει καλή αντίληψη και ξέρει να λειτουργεί μέσα σε ένα σύνολο.
Και ξέρετε κάτι; Αυτού του είδους οι παίκτες πολλές φορές είναι περισσότερο χρήσιμοι από όσο μπορεί να φανταστεί κάποιος βλέποντας απλώς τη στατιστική τους.
Το ζήτημα είναι αν ο Ολυμπιακός μπορεί να καλύψει τις επιθετικές του αδυναμίες και να εκμεταλλευτεί όλα όσα κάνει καλά.
Γιατί αν περιμένουμε από τον Κόντσαρ να γίνει ξαφνικά ένας σπουδαίος σουτέρ, μάλλον θα απογοητευτούμε. Αν όμως τον δούμε ως έναν παίκτη που θα δώσει περισσότερη ένταση στην άμυνα, θα βοηθήσει στο ριμπάουντ και θα προσφέρει σωστές αποφάσεις στην επίθεση, τότε η συζήτηση αλλάζει.
Επτά χρόνια στο NBA δεν μένεις τυχαία. Κάτι πρέπει να κάνεις καλά.
Το αν αυτά που κάνει καλά ο Κόντσαρ είναι και αυτά που χρειάζεται ο Ολυμπιακός, θα το διαπιστώσουμε στο παρκέ. Εφόσον βέβαια ολοκληρωθεί η μεταγραφή.
Γιατί από τα χαρτιά μέχρι το γήπεδο υπάρχει πάντα μια απόσταση. Και αυτή την απόσταση δεν την καλύπτουν ούτε τα στατιστικά ούτε τα βιογραφικά.
Έχεις κι εσύ άποψη για το μπάσκετ; Γίνε BasketMind Guest και μοιράσου το δικό σου κείμενο μαζί μας! Στείλε μας την άποψή σου εδώ.
